Βιωσιμότητα Συστήματος Υγείας

Βιωσιμότητα Συστήματος Υγείας

Ένα σύστημα παροχών προσηλωμένο στον ασθενή με λελογισμένες διαδικασίες κατανομής πόρων και με προϋπολογισμό για το φάρμακο που δεν αποκλίνει από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι το μοναδικό που μπορεί να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο σύστημα υγείας για τη χώρα και αξιοπρεπείς συνθήκες περίθαλψης για τους πολίτες.

 

 

Για ένα βιώσιμο σύστημα υγείας

 

Το σύστημα υγείας βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή. Για πρώτη φορά τα τελευταία 50 χρόνια, η διασφάλιση της βιωσιμότητας του συστήματος υγείας αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την ελληνική Πολιτεία, για την κοινωνία, και κατ’ επέκταση για τον ΣΦΕΕ και το σύνολο των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο. Είμαστε σε ένα χρονικό σημείο στο σημείο στο οποίο το μέλλον δεν είναι αυτονόητο. Η σημερινή κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί πλέον, δεν επιτρέπει άλλες καθυστερήσεις και απαιτείται άμεσα η ανάληψη συστηματικών και αποτελεσματικών πρωτοβουλιών καθώς δεν υπάρχει κανένα χρονικό περιθώριο.

Στο επίκεντρο της προσπάθειας για ένα βιώσιμο σύστημα, βρίσκεται ο εξορθολογισμός των δαπανών. Η διαδικασία αυτή απαιτεί κατ αρχήν τη χάραξη πολιτικής υγείας με μακρόπνοο προσανατολισμό και όχι με την αποκλειστική στοχοποιήση του φαρμάκου, όπως έχει συμβεί ως τώρα.

Άλλωστε το φάρμακο ως ποσοστό επί του συνολικού προϋπολογισμού για την υγεία, δεν αποτελεί παρά μόνο το 20% των σχετικών δαπανών, ενώ το υπόλοιπο 80% συνδέεται με άλλους παρόχους και κέντρα κόστους. Σημειώνεται δε, ότι το φάρμακο μειώνει τους χρόνους νοσηλείας, εξασφαλίζει ταχύτερη αποκατάσταση της υγείας και κατ’επέκταση μειώνει το κόστος στα υπόλοιπα πεδία της υγείας. Εάν μειώσουμε υπερβολικά την φαρμακευτική δαπάνη τότε θα προκληθεί τέτοια επιδείνωση στη δημόσια υγεία που, πέραν του ηθικού σκέλους, μπορεί να προκαλέσει αύξηση της δαπάνης υγείας πολύ μεγαλύτερη από τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης. Χρειάζεται, λοιπόν, ανασχεδιασμός και αναδιάταξη του συστήματος στο σύνολό του, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστικό αποτέλεσμα μέσα από την ορθή διαχείριση των υπαρχόντων πόρων για το σύνολο του συστήματος.

Μέσα στην όλη αυτή διαδικασία, σημαντική συνθήκη αποτελεί το να αναθεωρηθεί και να επαναπροσδιοριστεί σε ρεαλιστικά επίπεδα ο στόχος για τη φαρμακευτική δαπάνη. Υπό τις παρούσες συνθήκες και στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία η εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη θα πρέπει να οριστεί για το 2014 στα 2,3 δισ. ευρώ, καθώς ο προσδιορισμός της σε χαμηλότερα επίπεδα διακυβεύει την οποιαδήποτε προσπάθεια για βιωσιμότητα του συστήματος. Δεν θα πρέπει να διαφεύγει επίσης το γεγονός, ότι τα τελευταία 4 χρόνια η φαρμακευτική δαπάνη έχει μειωθεί ήδη κατά 55% και μάλιστα με μέτρα αιφνίδια και χωρίς λογικό σχεδιασμό, και όπως πρεσβεύει η λογική περιθώρια για περαιτέρω ανάλογες παρεμβάσεις δεν υπάρχουν. Είναι αναγκαίο, και για λόγους διασφάλισης αξιοπρεπών συνθηκών στην παροχή υπηρεσιών δημόσιας υγείας, η κατά κεφαλή δαπάνη να βρίσκεται στο μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από εκεί και πέρα, η οργάνωση ενός «ασθενοκεντρικού συστήματος» Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ενός συστήματος προσηλωμένου στον ασθενή και η δημιουργία ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Πρόληψη, θα πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητες της Πολιτείας. Ταυτόχρονα, απαιτείται η εξεύρεση λύσης για την επαρκή χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ και τη δίκαιη κατανομή των δαπανών σε όλους τους παρόχους του. Εξυπακούεται ότι θα πρέπει να ρυθμιστούν οι οφειλές του Οργανισμού, όσο και των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές και να αποφευχθεί η δημιουργία μιας νέας γενιάς χρεών, που θα διατηρήσει τη σταθερή πορεία προς ένα αδιέξοδο το οποίο βιώνουμε τα τελευταία 4 χρόνια.

Όσον αφορά ειδικότερα το χώρο του φαρμάκου, είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση στην αυστηρή εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, καθώς και στην επέκταση της χρήσης αξιόπιστων γενόσημων φαρμάκων, μέσα από την ενίσχυση των απαραίτητων ελέγχων, ώστε να διασφαλίζονται τα ισοδύναμα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους σε σχέση με τα πρωτότυπα φάρμακα.

Πάνω από όλα, είναι απαραίτητη η εφαρμογή μιας πολιτικής που δεν θα περιορίζεται αποκλειστικά σε παρεμβάσεις στην τιμολογιακή πολιτική των φαρμάκων, αλλά που θα στηρίζεται στην καινοτομία και θα έχει αναπτυξιακά χαρακτηριστικά. Η επένδυση στην καινοτομία, άλλωστε, είναι βασικό αποτελεσματικό μέσο για την προστασία και τη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων, αλλά και για την εξοικονόμηση πόρων για το σύστημα, μέσα από τη συμπίεση του κόστους νοσηλείας και τη μείωση των επεμβατικών πράξεων.

Ο ΣΦΕΕ από την πλευρά του όλα αυτά τα χρόνια έχει αποδείξει ότι αποτελεί έναν αξιόπιστο θεσμικό σύμβουλο της Πολιτείας συμμετέχοντας ενεργά, με συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις και τεχνογνωσία στην προσπάθεια να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του συστήματος υγείας. Και θα συνεχίσει να το πράττει με κύριο γνώμονα πάντα τις ανάγκες των ασθενών. Διότι το «κλειδί» για ένα βιώσιμο σύστημα υγείας είναι η συνεχής διαβούλευση, η αποτελεσματικότητα και η εμπέδωση της εμπιστοσύνης ανάμεσα στην Πολιτεία και τον ιδιωτικό τομέα.